DOBRY film o wilkach z Miami: Rekiny Wojny

pmcvariety.files.wordpress.comByłyby “Psy Wojny”, gdyby nie film z 1980 r. o takim samym tytule. W anglojęzycznych bazach danych filmowych są zatem obie produkcje oparte na książkach — tegoroczne “War Dogs”, jak i “The Dogs of War” na bazie powieści Forsytha. Polski tłumacz postanowił uniknąć zamieszania i korzystając z dużej swobody w tym zakresie, zamienił psy w rekiny. Choć zasadniej powiedzieć, że było o wilkach. Ale nie z Wall Street tylko z Miami. I parającymi się sprzedażą nie akcji, ale broni dla amerykańskiej armii w Iraku i Afganistanie. Najnowszy film Todda Philipsa (producent “Kac Vegas” czy “Projektu X”), to oparta na faktach brawurowa opowieść o dwudziestokilkuletnich gnojkach, którzy wygrali wart 300 mln dolarów przetarg na uzbrojenie afgańskiej armii. 

Czytaj dalej

Komedia dobra w miarę: Facet na miarę

welovecinema.frReklamowany jako “najlepsza francuska komedia od czasów “Nietykalnych””, “Facet na miarę” ma zwiastun, po którym można się spodziewać naprawdę dużo. Tym bardziej, że samo obsadzenie szarmanckiego i mierzącego 182 cm Jeana Dujardina (szwajcarski bankier z “Wilka z Wall Street”, tutaj fragment filmu) w roli amanta, którego ze względu na wzrost nie wpuściliby do “Makro”, daje dużo pola do popisu dla scenarzystów. Całość nie zawodzi pod kątem komizmu, jednak właśnie fabuła zawiera momenty, po których mamy ochotę jeszcze raz oglądnąć doskonały przebój z 2011 r…

Czytaj dalej

DOBRY film o seksie i podatkach: Seks, narkotyki i podatki

Pan Marks i Pan Prawicowy Gnom zapraszają na podatkową rewolucję w sosie seksualnej frywolności. Źródło: www.bt.dk

Pan Marks i Pan Prawicowy Gnom zapraszają na podatkową rewolucję w sosie seksualnej frywolności. Źródło: www.bt.dk

Spies & Glistrup

Dania, 2013

reż. Christoffer Boe, scen. Christoffer Boe, Simon Pasternak

wyk. Pilou Asbæk, Nicolas Bro

Duńczycy też mieli swojego “Wilka z Wall Street”, bo — co tu dużo ukrywać — “Seks, narkotyki i podatki” nie uciekają od porównań z ostatnim filmem Martina Scorsese. A właściwie to wilków było dwóch: Simon Spies i Mogens Glistrup. Pierwszy był obrzydliwie bogatym przedsiębiorcą-playboyem mającym za dużo kasy, a drugi — ustatkowanym geniuszem prawa podatkowego nie kryjącego się ze swoimi libertariańskimi ciągotami. Spotkanie po latach kasy tego pierwszego i intelektu tego drugiego wywróciło do góry nogami duński przemysł lotniczny, a i niemało namieszało w polityce. Ten oparty na autentycznych wydarzeniach film, to nic innego jak ilustracja ich szalonych przygód, ekstrawaganckich pomysłów i cholernie dobrego pomysłu na to, jak mieć największą lotniczą firmę w kraju, a przy tym nie płacić podatków.

Czytaj dalej

Dobry horror: 13 grzechów

Za: s20.postimg.org

Za: s20.postimg.org

“13 Sins”

USA, 2014

reż. Daniel Stamm, scen. David Birke, Daniel Stamm,

wyk. Mark Webber (nie, nie kierowca F1), Devon Graye,

Na początku wyjaśnienie — na facebooku ogłosiłem, że mamy znowu DOBRY thriller, mea culpa, “13 grzechów” ometkowany został przez dystrybutora jako horror. No nic — mamy DOBRY horror. Ale od razu powiem: film opiera się na starym jak świat pomyśle, jest remakiem filmu produkcji tajlandzkiej z 2006 r. (będącego z kolei adaptacją komiksu) i niebezpiecznie flirtuje z satyrą i groteską, przez co naraża się na zarzuty o to i owo (wtórność, nielogiczność, żałosność, nazwij to jak chcesz!). Ja jednak z lubością oglądałem produkcję, która trochę wymyka się schematowi zrobionemu w 100 proc. na serio horrorowi pozbawionego dystansu do siebie. A że było już po zmroku i padało, dałem się ponieść klimatowi…

Czytaj dalej

DOBRY film: Wilk z Wall Street

Źródło: blog-wallstreetsurvivor-com

Źródło: blog-wallstreetsurvivor-com

“Wolf of the Wall Street”

USA, 2013

reż. Martin Scorsese, scen. Terence Winter

wyk. Leonardo di Caprio, Jonah Hill, Margot Robbie

Weźcie bardzo głęboki oddech. Bo najnowszy film Martina Scorsese to nic innego jak chwycenie kurczowo za płetwę szalonego rekina biznesu, który zabiera nas w otchłań fascynującej i przerażającej opowieści o tym, jak się robi naprawdę dużą kasę. Utoniemy w morzu kokainy, oceanie nagich kobiecych ciał, nieskończonym przestworze dolarów. “Wilk z Wall Street” pomimo tego, że i tak został autoocenzurowany przez reżysera, żeby zmieścić się ze swoim nowym działem w niższej kategorii wiekowej — czytaj: zarobić jeszcze więcej — pozostaje obrazem mocnym i szokującym. Leonardo naprawdę świetnie dźwiga rolę, która — jak się wydaje — ma mu w końcu utorować drogę do upragnionego Oscara. W końcu to już jego piąta nominacja…

Czytaj dalej