Dobry, choć… : Ave Cezar!

leagueofmanchildren.com Bracia Cohen powrócili z opowiastką o hollywoodzkich perypetiach z pewną produkcją biblijnej epopei filmowej. Jest latający w kostiumie rzymskiego legionisty George Clooney, który kolejny raz pokazuje, że wybornie czuje się w rolach komediowych, Tilda Swinton grająca dziennikarki-bliźniaczki, Channing Tatum w marynistycznym musicalu (który pewnie spodobałby się i Współautorce!) i Josh Brolin próbujący ogarnąć cały ten burdel na kółkach. Wszytko w czasach “Mad Man” i z wielką polityką w tle. Brzmi dobrze? 

Czytaj dalej

DOBRY film: Nienasyceni (A Bigger Splash)

 

video-a-bigger-splash-karaoke-superJumbo

Dawno mi się nie zdarzyło, żebym wyszła z kina tak zadowolona i oczaarowana. I to nie dlatego, że wreszcie mogłam wyjść, tylko dlatego, że zobaczyłam film pięknie nakręcony, zagrany, wyreżyserowany, cudownie zmontowany i ze świetną ścieżką dźwiękową, a jeszcze dane mi było dobrze się uśmiać.

Polski tytuł zamiast odsyłać do obrazu Hockneya przywołuje (przynajmniej piszącemu te słowa żarłokowi) na myśl tłuszcze. Co ciekawe, inny film scenarzysty Davida Kajganicha, “Town Creek” został na polski przetłumaczony “Nienasycony”. Przypadek?

 

Czytaj dalej

DOBRY film o przekładzie: Piękna zdrada

102798-264.jpg

Jak to ująć? Czy to po polsku angielsku?

Widzieliśmy wiele filmów o lekarzach, pisarzach, prawnikach, bohaterka co drugiej komedii romantycznej pracuje w galerii sztuki, w redakcji czy w jakiejś złowrogiej korporacji, z której uwolni ją podążanie za pasją i mężczyzną swego życia. Dotychczas brakowało mi natomiast filmu o tłumaczach, zwłaszcza pisemnych (praca tłumacza ustnego — choć niezwykle trudna i stresująca częściej pada ofiarą żartów z “wpadek” nieszczęśnika w kabinie). Teraz wreszcie mamy niezwykle ciekawy obraz pracy tłumacza, a właściwie tłumaczki, mistrzowsko zagranej przez Tildę Swinton, która najpierw musi się zmierzyć z dziełem, a potem z tłumaczonym autorem.

Czytaj dalej

DOBRY (i chwilami zaskakująco uroczy) film: Wykolejona

tumblr_ns0jf6xW8Q1uawfi6o1_500

Moja przyjaciółka powiedziała, że jest taki film, którego tytułu nie pamięta, ale plakat widziała i wygląda głupio, więc musimy na to iść. Jak doszłyśmy do tego, co to za film to się ucieszyłam, bo i tak chciałam na to iść. Trochę mnie przeraziło to, że reżyserem Wykolejonej jest Judd Apatow, za którego humorem  nie przepadam, ale tym razem scenariusz napisała Amy Schumer, a w sieci poczytałam parę pozytywnych recenzji od pozytywnie zaskoczonych krytyków. Reklamuje się to jako sprośną parodię komedii romantycznych z nieźle popapranymi bohaterami. Nie spodziewałam się ciekawych postaci, dobrze rozwiniętych wątków pobocznych i kilku naprawdę uroczych scen.

Czytaj dalej

DOBRY, oj DOBRY film: Grand Budapest Hotel

[iheartthetalkies.com] | Wielki Budapeszt. Wielka Obsada.

[iheartthetalkies.com] | Wielki Budapeszt. Wielka Obsada.

The Grand Budapest Hotel

USA, Niemcy 2014

reż. Wes Anderson

scen. Wes Anderson, Hugo Guiness, zainspirowane twórczością Stefana Zweiga

wyk. Ralph Fiennes, Toni Revolori, Hilda Swinton i stała andersonowska zgraja

Dziś rano kończyłam moją pierwszą kawę — nie w kuchni  w piżamie z sasquachem, lecz kinie  w jeansach oraz bluzie z liskiem (na cześć twórczości reżysera). Już od pierwszych kadrów wiedziałam, że będę się dobrze bawić.

[sociaunt.com]

[sociaunt.com]

Ci, co mieli już do czynienia z twórczością Andersona, wiedzą, czego się spodziewać: pięknych, charakterystycznie skomponowanych kadrów, dziwacznego humoru, nostalgii,  zaskakująco krwawych elementów, tysiąca  niezwykle dopracowanych szczegółów, motocykli, tych samych aktorów, przykrótkich spodni. Tutaj dodatkowo mamy świetnie uknutą, zaszkatułkowaną fabułę (zaczyna się od – powiedzmy – teraz, skacze przez lata osiemdziesiąte, sześćdziesiąte, aż do trzydziestych dwudziestego wieku) oraz Zubrowkę, fikcyjne wschodnioeuropejskie państwo wchodzące niegdyś w skład Imperium [austro-węgierskiego]. Jak mogło mi się to nie podobać? W końcu takie fikcyjne ale znajome państwo występuje zarówno w jednym z moich ulubionych filmów (Starsza pani znika), jak i w ukochanej książce mojego dzieciństwa („Wiatr z księżyca” Eric Linklater, tłum. Andrzej Nowicki, bardzo, bardzo polecam).

Czytaj dalej