DOBRY film na ćwierćwiecze wolności: PSY

Za: 1-fwcdn-pl

Za: 1-fwcdn-pl

“Psy”

Polska, 1992

reż. i scen. Władysław Pasikowski

wyst. Bogusław Linda, Marek Kondrat

Tak jak obiecywałem jakiś czas temu, 4 czerwca 2014 r., 25 rocznica przeprowadzenia uzgodnionych w wyników rozmów przy Okrągłym Stole tzw. wyborów kontraktowych, jest doskonałą okazją by przypomnieć jeden z najciekawszych polskich filmów lat 90. Film absolutnie kultowy (zarówno w moim, politologicznym kręgu znajomych, jak i wśród fanów polskiej kinematografii), największy sukces kasowy tamtej dekady, a moim skromnym zdaniem — jedna z najlepszych polskich produkcji ostatniego ćwierćwiecza. Przypomnieć chcę “Psy” właśnie dzisiaj, gdyż obraz Pasikowskiego doskonale uchwytuje klimat tamtej epoki, jego szarość, brud i niepewność. Historia byłego ubeka, Franza Maurera, oglądana po latach nie traci uroku, a wręcz przeciwnie — zyskuje, stając się przypomnieniem, że w tamtym szalonym okresie, kiedy nikt nie wiedział co będzie jutro. “Psy” to cholernie dobrze pomyślana historia sensacyjna i dramat miłosny w jednym, z wyrazistymi jak bon-moty Wałęsy charakterami i upiornie realistycznym obrazem rozpadającej się komuny w tle.

Czytaj dalej

Tak ZŁY, że nie sposób rozkminić: The Room

Dziś mamy  zaszczyt zaprezentować pierwszy (i, miejmy nadzieję, nie ostatni) gościnny post niejakiej Hadynianki, autorki bloga Rozkminy Hadyny, na którym zazwyczaj rozkminia książki (zachęcamy do zapoznania się z nim!). Dziś dla nas zajmie się pewnie BARDZO ZŁYM filmem, który ma szanse zostać NAJGORSZYM z opisywanych tu filmów.  

Oface

„The Room”

USA, 2003

scen. i reż. Tommy Wiseau

wyk. Tommy Wiseau, Greg Sestero

Oh hai, guys! Z tej strony autorka bloga Rozkminy Hadyny, ale tym razem zostałam poproszona o strzelenie recenzyjki The Room tutaj, skoro już się pochwaliłam, że oglądałam.

Niestety jednak obawiam się, że mogę nie sprostać zadaniu. Tego filmu nie da się rozkminić.

On kompletnie nie ma sensu.

Czytaj dalej

“Obywatel Kane” Złych filmów: THE ROOM

Źródło: filmint.nu

Źródło: filmint.nu

“The Room”

USA, 2003

scen. i reż. Tommy Wiseau

wyk. Tommy Wiseau, Greg Sestero,

Poszliśmy za ciosem. Po niemałej zabawie, jaką mieliśmy w trakcie filmu “Pielęgniarka 3D” z antyzjawiskową Paz de la Huertą, przyszła pora na kultowe ze względu na swoją beznadzieję dzieło, czyli “The Room”. Pokraczne dziecko wyobraźni Tommiego Wiseau wpisuje się w grubą księgę wytworów człowieka, które zyskały uznanie dopiero po latach. Chociaż najpewniej nie o taką sławę chodziło twórcy. “The Room” zarobił oficjalnie jedynie 1200 dolarów, a od zapomnienia — na które w pełni zasługuje — uratował go fakt, ze Wiseau wykupił w celach promocyjncyh na pięć lat bilboard przy Highland Avenue w Los Angeles. Po latach film zdobył sobie pokaźne grono oddanych fanów, potrafiących oglądać go po paredziesiąt razy, by po raz kolejny zadać sobie nurtujące każdego już od zarejestrowania pierwszych sekund tej cudowniej produkcji pytania: “Jak można było zrobić tak AŻ TAK ZŁY film”?

Czytaj dalej