Dobry film: Bohemian Rhapsody

Pierwsze spotkanie Współautora z muzykę frontmana Queen nastąpiło w mroku wczesnej postkomuny. Skonfundowany rodzic długo nie wiedział, czemu jego pierworodny pod nosem mruczy “dzień doberek, dzień doberek”, dopóki w MTV nie poleciało “Living on My Own” Freddiego Mercurego. Kreatywnie, acz źle zrozumiana wokaliza — kopiuję z tekstu piosenki — “Dee do dee do day” była rodzinnym preludium serii “misheard lyrics”, a niedawny seans “Bohemian Rhapsody” miłym powrotem do najdawniejszych wspomnień. Bo to DOBRY film. Nie tylko dla fanów Queen. Zaraz, zaraz — są w ogóle tacy, którzy nie lubią tego zespołu?!

Czytaj dalej

DOBRY film przedwojenny: Piętro wyżej (1937!)

Eugeniusz_Bodo_Mae_West

Za: wikipedia.pl | Pan Pączek jako Mae West, Pan Pączek jako rycerz jej serca.

Od jakiegoś czasu ciagle trafiam w TV na różne stare i bardzo stare filmy, zwłaszcza przedwojenne. Co tu dużo mówić: niektórych nie da się wytrzymać więcej niż kilkanaście minut (i to przy wysokiej tolerancji). Jednak czasem trafia się na prześmieszne perełki, które śmieszą nie tylko dlatego, że są komicznie staroświeckie, ale po prostu dialogi czy sytuacje są bardzo zabawne. Takie też jest   “Piętro wyżej” (jak przypomina czytelnik Borys, do znalezienia na YouTubie) z szarmanckim śpiewającym Eugeniuszem Bodo i uroczą Heleną Grossówną, która siedem lat później, mając stopień porucznika dowodziła oddziałem kobiecym w ramach batalionu “Sokół”! Swoją drogą, biografie wszystkich twórców są niezwykle ciekawe, acz w większości bardzo smutne; Grossówna jako jedna z nielicznych przeżyła wojnę.

Czytaj dalej