DOBRY, a na pewno ŁADNY film: Twój Vincent

Vincent (Robert Gulaczyk) in colour.jpg

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnych materiałów prasowych

Są filmy, na które czekamy z wyczekiwaniem i ciekawością. Do takich należała właśnie ta animacja. Już sam temat, czyli życie, a właściwie tajemnicze zakończenie życia Vincenta Van Gogha, czyli ulubionego malarza tak wielu, ze mną włącznie, musiał wzbudzić zainteresowanie. Do tego doszła fascynująca i oryginalna technika wykonania — film składa się z 65 tysięcy ręcznie namalowanych obrazów w charakterystycznej stylistyce artysty stworzonych w ciągu dwóch lat przez ponad setkę malarzy w Gdańsku, Wrocławiu i Wielkiej Brytanii. Film został najpierw nakręcony, później każda klatka została ręcznie zamalowana, a w całość zostało wkomponowanych ponad 120 obrazów. To musiało być ładne… Ale czy ŁADNE, znaczy DOBRE?

Czytaj dalej

(Dobry) Krakowski Festiwal Filmowy cz.II

0006KO7Q2G5DG6GT-C122

Z: KFF

Współautor rozpisywał się już ogólnie o tegorocznej edycji KFFu, ja skupię się jedynie na jednym seansie — pokazie czterech form krótkometrażowych z konkursu polskiego. Bardzo lubię takie zbiorowe, różnorodne pokazy. Mieliśmy dwie bardzo krótkie animacje (Łuska i Kosmos), jedną fabułę (Spitsbergen), a na koniec jeden fascynujący dokument (Obcy Na Mojej Kanapie).

Czytaj dalej

DOBRA animacja o milusińskich: Sekretne Życie Zwierzaków Domowych

icdn4-digitaltrends-com

„Patrzcie, jakiego fajnego bloga znalazłem!” Za: digitaltrends.com.

Mało zgrabne te polskie zwierzaki domowe w porównaniu z angielskim pets, jednak szacun, za wierne tłumaczenie. I choć nie należę do fanów popularnej serii o minionkach (a wiem, że nie jestem sam!), a i „Skretne Życie…” nie ma werwy i polotu „Zwierzogrodu”, to i tak jest to bardzo dobra opcja na trochę relaksu i śmiechu w pochmurny i deszczowy październikowy wieczór.

 

Czytaj dalej

DOBRA animacja: Zwierzogród

assets.rollingstone.comChodzenie do kina, to oczywiście czynność społeczna. Wybranie się na seans samemu jest traktowane jako w jakiś sposób dziwne, może desperackie; porównywalne z chodzeniem samemu na drinka, ale o tyle gorsze, że pozbawione nadziei na zainicjowanie społecznej interakcji. Masturdating, piękne angielskie słowo na określenie raczej randkowych czynności wykonywanych samemu (w tym przypadku — chodzenie do kina), przydarzył mi się wczoraj, gdy z braku TGIFowych opcji, po pośpiesznym skonsumowaniu australijskiego steka będącego efektem mastercookingu, pobiegłem na „Zwierzogród”. Efekt? Samotna randka życia.

Czytaj dalej